عنوان | شرح |
|---|---|
سختی آب:
| تعریف: نشاندهنده مقدار املاح کلسیم و منیزیم در آب.
اهمیت: بالا بودن سختی آب میتواند منجر به رسوبگذاری در لولهها و تاسیسات صنعتی و همچنین مشکلات بهداشتی شود.
مقدار مجاز: برای آب شرب، 3 تا 7 GPG (گرین در هر گالن). آبهای با سختی بیش از 10 GPG نیاز به تصفیه دارند.
|
هدایت الکتریکی (EC):
| تعریف: اندازهگیری قدرت رسانایی آب که به دلیل وجود یونهای حلشده در آن است.
اهمیت: نشاندهنده مقدار یونهای موجود در آب و نیاز به تصفیه.
مقدار مجاز: در واحد میکروزیمنس بر سانتیمتر اندازهگیری میشود.
|
پتانسیل اکسیداسیون-کاهش (ORP):
| تعریف: میزان پتانسیل اکسیداسیون و کاهش در آب.
اهمیت: آب آشامیدنی باید خاصیت اکسیدکنندگی کمی داشته باشد تا از بروز بیماریهای گوارشی و فشار خون جلوگیری شود.
مقدار مجاز: +400 mV.
|
کروم:
| تعریف: عنصر شیمیایی که به صورت سه ظرفیتی و شش ظرفیتی در آب موجود است.
اهمیت: کروم شش ظرفیتی بسیار سمی است.
مقدار مجاز: 0.05 میلیگرم بر لیتر.
|
آرسنیک:
| تعریف: عنصر سمی و سرطانزا.
اهمیت: وجود آن در آب به طور عمده به علت آلودهسازی توسط آفتکشها و پالایشگاههاست.
مقدار مجاز: 0.05 میلیگرم بر لیتر.
|
سرب:
| تعریف: فلز سنگین و سمی.
اهمیت: ورود سرب به بدن میتواند منجر به بیماریهای قلبی و عروقی و سرطان شود.
مقدار مجاز: صفر میلیگرم بر لیتر.
|
سلنیوم:
| تعریف: عنصر شیمیایی غیر فلزی.
اهمیت: مقدار کم آن مفید است، اما افزایش زیاد آن میتواند منجر به مسمومیت شود.
مقدار مجاز: 0.01 میلیگرم بر لیتر.
|
سیانور:
| تعریف: ماده شیمیایی سمی.
اهمیت: بسیار خطرناک است و نیاز به اندازهگیری دقیق دارد.
مقدار مجاز: 0.07 میلیگرم بر لیتر.
|
وانادیوم:
| تعریف: فلز شیمیایی که ممکن است به صورت نامحلول در آب وجود داشته باشد.
اهمیت: مصرف زیاد آن میتواند مضر باشد.
مقدار مجاز: 0.1 میلیگرم بر لیتر.
|
کادمیوم:
| تعریف: فلز سنگین و سمی.
اهمیت: ورود آن به آب به دلیل فاضلابهای صنعتی و انسانی.
مقدار مجاز: 0.003 میلیگرم بر لیتر.
|
مولیبدن:
| تعریف: فلز سنگین.
اهمیت: مصرف زیاد آن میتواند مضر باشد.
مقدار مجاز: 0.07 میلیگرم بر لیتر.
|
جیوه:
| تعریف: عنصر شیمیایی بسیار سمی.
اهمیت: میتواند منجر به بیماریهای خودایمنی و اختلالات خونرسانی به مغز شود.
مقدار مجاز: 0.001 میلیگرم بر لیتر.
|
منگنز:
| تعریف: عنصر شیمیایی که در مقادیر کم برای بدن مفید است.
اهمیت: مقدار زیاد آن میتواند مضر باشد.
مقدار مجاز: 0.05 میلیگرم بر لیتر.
|
فلوراید:
| تعریف: عنصر شیمیایی که میتواند تأثیر منفی بر سلامت دندانها و استخوانها داشته باشد.
اهمیت: باید در مقادیر استانداردی باشد.
مقدار مجاز: بسته به دما و شرایط آب.
|
مس:
| تعریف: فلز غیرسمی که در مقادیر زیاد میتواند مضر باشد.
اهمیت: ممکن است منجر به بیماریهای قلبی و کبدی شود.
مقدار مجاز: 1.3 میلیگرم بر لیتر.
|
آمونیاک:
| تعریف: عنصر شیمیایی.
اهمیت: میتواند منجر به فشار خون و سرطان معده شود.
مقدار مجاز: 1.5 میلیگرم بر لیتر.
|
کلر:
| تعریف: عنصر شیمیایی با خواص گندزدایی و ضدعفونی.
اهمیت: باید در مقادیر مناسب استفاده شود تا از آسیب به سلامت جلوگیری شود.
مقدار مجاز: 0.5 تا 0.6 میلیگرم بر لیتر.
|
کلر آزاد باقی مانده:
| تعریف: میزان کلر باقیمانده بعد از تصفیه.
اهمیت: باید در مقادیر استانداردی نگهداری شود.
مقدار مجاز: 0.2 میلیگرم بر لیتر برای pH 6.5 تا 8 و 0.4 میلیگرم بر لیتر برای pH 8 تا 9.
|
مواد رادیواکتیو:
| تعریف: مواد با فعالیت رادیواکتیو.
اهمیت: باید در مقادیر بسیار پایین وجود داشته باشند.
مقدار مجاز: به نوع ماده رادیواکتیو بستگی دارد.
|
پاهل (pH):
| تعریف: مقیاس اندازهگیری اسیدیته یا قلیاییت آب.
اهمیت: pH مناسب برای آب آشامیدنی باید در محدودهی 6.5 تا 8.5 باشد. تغییرات شدید pH میتواند منجر به خوردگی لولهها و کاهش کیفیت آب شود.
مقدار مجاز: 6.5 تا 8.5.
|
کلر آمینها:
| تعریف: ترکیباتی که از واکنش کلر با آمونیاک به وجود میآیند.
اهمیت: استفاده از کلر آمینها به عنوان ضدعفونیکننده ثانویه ممکن است برخی خواص آب را تغییر دهد و باید در مقادیر کنترلشده باشند.
مقدار مجاز: باید طبق دستورالعملهای خاص تنظیم شود.
|
نیترات:
| تعریف: ترکیبی که معمولاً از تجزیه مواد آلی و کودها به وجود میآید.
اهمیت: مقدار زیاد نیترات در آب میتواند به سلامت انسان آسیب بزند، به ویژه برای نوزادان.
مقدار مجاز: 10 میلیگرم بر لیتر به عنوان حداکثر مقدار استاندارد.
|
نیتریت:
| تعریف: ترکیبی که از کاهش نیترات به وجود میآید.
اهمیت: نیتریتها میتوانند در آب آشامیدنی سمی باشند و باید در مقادیر پایین نگهداری شوند.
مقدار مجاز: 1 میلیگرم بر لیتر.
|
آهن:
| تعریف: فلزی که به طور طبیعی در آبهای زیرزمینی و سطحی وجود دارد.
اهمیت: آهن ممکن است به رنگ، طعم و بو آب تأثیر بگذارد و در مقادیر زیاد میتواند منجر به رسوبگذاری شود.
مقدار مجاز: 0.3 میلیگرم بر لیتر.
|
منیزیم:
| تعریف: یکی از املاح معدنی که در آب موجود است.
اهمیت: منیزیم در مقادیر مناسب برای سلامت بدن ضروری است، اما مقدار زیاد آن میتواند باعث مشکلات گوارشی شود.
مقدار مجاز: معمولاً در محدوده سختی آب کنترل میشود.
|
کلسیم:
| تعریف: عنصر معدنی دیگر که به سختی آب مربوط میشود.
اهمیت: کلسیم در مقادیر مناسب مفید است، اما مقادیر زیاد میتواند باعث رسوب در تاسیسات و لولهها شود.
مقدار مجاز: مشابه با منیزیم، معمولاً در محدوده سختی آب کنترل میشود.
|
سولفاتها:
| تعریف: ترکیباتی که شامل یون سولفات هستند و در آب قابل حل میباشند.
اهمیت: مقادیر زیاد سولفات ممکن است باعث بروز مشکلات گوارشی شود.
مقدار مجاز: 250 میلیگرم بر لیتر.
|
کلرایدها:
| تعریف: ترکیباتی که شامل یون کلرید هستند و معمولاً به دلیل مواد غذایی یا فاضلاب وارد آب میشوند.
اهمیت: مقادیر زیاد کلراید میتواند طعم آب را تحت تأثیر قرار دهد و باعث خوردگی تاسیسات شود.
مقدار مجاز: 250 میلیگرم بر لیتر.
|
آلومینیوم:
| تعریف: فلزی که معمولاً به عنوان coagulant در فرآیند تصفیه آب استفاده میشود.
اهمیت: مقدار زیاد آلومینیوم ممکن است برای سلامت انسان مضر باشد.
مقدار مجاز: 0.2 میلیگرم بر لیتر.
|
کلسترول:
| تعریف: ترکیبی است که در برخی از منابع آبی یافت میشود.
اهمیت: مقدار زیاد کلسترول در آب ممکن است نشاندهنده آلودگیهای خاصی باشد.
مقدار مجاز: باید طبق استانداردهای خاص کنترل شود.
|
جمع بندی
با رعایت این پارامترها و کنترل دقیق آنها در فرآیند تصفیه آب، میتوان کیفیت آب آشامیدنی را به سطح استانداردهای جهانی رساند و از بروز مشکلات بهداشتی و آسیبهای فنی جلوگیری کرد.
